Απόψεις

Ασφαλιστικό, ώρα μηδέν…

0
asfalistika_tameia

Του Γιώργου Βιδάλη*
Δεν έχουν περάσει τέσσερις μήνες από την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και ακόμη δεν έχει κατατεθεί με σαφήνεια και λεπτομέρεια κάποια πρόταση από τη Κυβέρνηση που να περιγράφει τις αναγκαίες αλλαγές που χρειάζονται στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, όχι μόνο για να επέλθει η συμφωνία με τους δανειστές αλλά και το πώς θα καταστεί αυτό βιώσιμο και λειτουργικό. Αντί αυτού βλέπουμε να κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις ,να μην έχουν βρεθεί τα ισοδύναμα μέτρα για να μην εφαρμοσθεί η περιβόητη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος (αν και προεκλογικά άλλα είχαν ειπωθεί) με αποτέλεσμα οι περικοπές στις συντάξεις να θεωρούνται βέβαιες με αρχής γενομένης των επικουρικών.
Η Καθολική απαίτηση για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος δε θα πρέπει να είναι ασαφής, πρόχειρη και αποσπασματική και το κυριότερο να μην οδηγεί σε αναποτελεσματικότητα όπως και οι προηγούμενες απόπειρες μεταρρυθμίσεως του και να βασίζεται στη βασική αρχή της μη παραγωγής νέων ελλειμμάτων , να αναδιανέμει και να ανταποδίδει τις εισφορές και το κυριότερο να βρει νέους τρόπους Χρηματοδότησης του για το παρόν και το μέλλον.
Η Παραπάνω εξίσωση θα βρει λύσεις μόνο εάν κατανοήσουμε τα αίτια πτώχευσης του ασφαλιστικού μας συστήματος και την απεμπολή του κεφάλαιο -αναδιανεμητικού του χαρακτήρα (παρ’ όλες τις συνεχόμενες μειώσεις και περικοπές των συντάξιμων αποδοχών ,τις όποιες διαρθρωτικές αλλαγές στα χρόνια της κρίσης δεν κατέστη δυνατό την αποτροπή της μαζικής εξόδου στη πρόωρη συνταξιοδότηση με αποτέλεσμα η χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος να γίνεται μέσα από το ίδιο και αυτό με τη γνωστή μέθοδο των περικοπών και της απεμπόλησης ασφαλιστικών δικαιωμάτων) και αυτά δεν είναι άλλα από:

α) Τη συνεχή μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (πάνω από 25%),
β) Την ανεργία που ξεπερνά το 27% και στερεί από το ασφαλιστικό σύστημα πάνω από 8 δις Ευρώ.
γ) Την εισφοροδιαφυγή-αδήλωτη και ευέλικτες μορφές εργασίας που στερούν περισσότερα των 9 δις Ευρώ,
δ) Η συνεχής μείωση των αποδοχών που στερεί περισσότερα από 5 δις Ευρώ,
ε) Οι Επενδυτικές αστοχίες των Διοικήσεων των Ταμείων (Χρηματιστήριο, Δομημένα Ομόλογα , Κούρεμα κ.λ.π) που σε πολλά από αυτά απαξιώθηκαν οι αξίες τους και με ευθύνη των Διοικήσεων,
στ) Η μείωση της Κρατικής Επιχορήγησης (Χρήματα και Κοινωνικοί πόροι) τα χρόνια της κρίσης και η εξάρτηση των Ταμείων από αυτές έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση αυτών από 12% έως και 50% με αποτέλεσμα να τίθεται σε δοκιμασία η ομαλή καταβολή των συντάξεων.
Με βάση τα παραπάνω και οι λύσεις του ασφαλιστικού θα προέλθουν από την υπέρβαση αυτών των αιτιών – παθογενειών :
α) Με την επιστροφή στην κανονικότητα , στη σταθεροποίηση της Οικονομίας και την Ανάπτυξή της η οποία θα προσθέσει ρευστότητα και έσοδα στο σύστημα.
β) Τη μείωση της ανεργίας και την αλλαγή των μορφών απασχόλησης εις όφελος των εισροών
γ) Τη διεύρυνση της ασφαλιστικής βάσης.
δ) Τη μη δημιουργία νέων ελλειμμάτων και η σύνδεση των εισφορών και συντάξεων σε νέες βάσεις ως προς τα ποσοστά αναπλήρωσης τους.
ε) Την αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας.
Στ) Την Δημιουργία θέσεων απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας
ζ) Την επιβολή ασφαλιστικών εισφορών σε εισοδήματα που δεν έχουν κρατήσεις
η) Νέα Χρηματοδοτικά εργαλεία όπως τα έσοδα από την εκμετάλλευση των φυσικών μας πόρων και μία ρήτρα ανάπτυξης αναλογική της σχέσεως ανάπτυξης και εσόδων των ταμείων από μεριάς κράτους και
θ) το κυριότερο, όλες οι αλλαγές που θα γίνουν να έχουν το στοιχείο της συνεννόησης όλων των εμπλεκομένων φορέων.

*Δημοτικός Σύμβουλος Κορυδαλλού