Media, Επικαιρότητα

Η Πασαρέλα με τις «επαρχιώτισσες»… ντίβες της δημοσιογραφίας και το άχρηστο Ντιμπέιτ

0
KOSIONI SIA

NTIMPEIT 2015

Με ευθύνη των φοβικών κομμάτων και των «λίγων» δημοσιογράφων, το περίφημο Ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών πέρασε στα πίσω ράφια της ιστορίας και κανείς δεν θα το θυμάται για κάποιο σοβαρό λόγο.
Από την άχρηστη αυτή Τηλεμαχία που, προφανώς, έγινε δεκτή από όλους… για να μην πει κανείς ότι φοβήθηκε (!) την αντιπαράθεση, ανεδείχθη, εκτός των άλλων και ο «Επαρχιωτισμός» της Ελληνικής Δημοσιογραφίας που ακολουθεί βήμα προς βήμα την πολιτική στην αυτό-ακύρωση και την αφασία.

 

Κερδισμένοι και χαμένοι

 

Στο επίπεδο των πολιτικών αρχηγών ο καθένας προσπάθησε να μην κάνει το μεγάλο λάθος, να μην… φάει το γκολ δηλαδή. Από ’κει και πέρα, ότι καλύτερο ερχόταν από την αντιπαράθεση… καλοδεχούμενο.

Ο Αλέξης Τσίπρας μάλλον δεν τα κατάφερε όπως θα ήθελε, ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση λόγω της αθέτησης των υποσχέσεών του.
Δεν μπόρεσε σε καμιά ερώτηση να διαχειριστεί το χρόνο, ήταν κυριολεκτικά εκτός χρόνου σε όλα.
Εκνευρίστηκε δε μετά το μέσο της τηλεμαχίας, βλέποντας ότι χάνει πόντους ή δεν κερδίζει τίποτα και γενικά «δεν το είχε».
Οι συνήθεις κατηγορίες για τα… Διαπλεκόμενα μάλλον δεν πιάνουν πια σε κανέναν, αφού όλοι γνωρίζουν ότι είναι «μία από τα ίδια», χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.

 

Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ξεκίνησε ήρεμα και αργόσυρτα, σχετικά αμυντικά για «να κρατήσει το μηδέν» και στη συνέχεια ανέβασε ρυθμούς, με αποκορύφωμα την κορώνα προς τον Τσίπρα… «αν έχεις χρόνο έρχομαι στην Κουμουνδούρου να λύσουμε τα θέματα». Λαϊκίστικο μεν – ατακαδόρικο δε…
Στο νου του είχε συνέχεια -ανεξαρτήτως ερωτήσεως- να στριμώξει τον Τσίπρα και απαντήσεις μάλλον δεν πήρε στα ρητορικά του ερωτήματα, αφού ο πρώην πρωθυπουργός στο μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης σκεπτόταν… πώς θα τελειώσει αυτή!
Δύσκολη στιγμή η επίθεση Καμμένου με προσωπικές αιχμές και κατηγορίες -δεν την έδειξε η κάμερα- αλλά μάλλον δεν έχασε και τίποτα.
Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ΙΣΟΠΑΛΙΑ των δύο, αν ο πρώην πρωθυπουργός δεν παρουσίαζε έναν εκνευρισμό και μια «μη σιγουριά». Μάλλον κάτι πήρε «στα σημεία» ο Πρόεδρος της Ν.Δ.

 

Ο Παναγιώτης Λαφζάνης κινήθηκε… στα ρηχά, προσπαθώντας με τα ίδια και τα ίδια εντελώς «Παβλωφικά» να επαναφέρει το Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο και την άποψη περί Εθνικού νομίσματος. Μάλλον δεν πήρε τίποτα από το Ντιμπέιτ αυτό, πέρα από τη συμπάθεια.

 

Ο Σταύρος Θεοδωράκης είχε -και λόγω δημοσιογραφικής εμπειρίας- την καλύτερη σκηνική παρουσία, επιμένοντας ότι εκπροσωπεί αυτός το νέο, μιλώντας για τις αναγκαίες συνεργασίες και επιτιθέμενος στο παλιό.
Οι πρακτικές προτάσεις του όμως -με αποκορύφωμα αυτή για την κατάργηση της Πολεοδομίας- έχουν «πολυφορεθεί» και δεν είναι και τόσο πρωτότυπες.
Γενικότερα όμως, είχε καλή παρουσία και κάτι κέρδισε…

 

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, κατάφερε να αποφύγει την συνήθη «ξύλινη γλώσσα» του ΚΚΚΕ, χειρίστηκε καλά τα στενά χρονικά όρια και μάλλον κέρδισε στην ιδιότυπη αντιπαράθεσή του με το ΛΑΕ του Π. Λαφαζάνη, δείχνοντας ότι το ΚΚΕ είναι μια πιο σταθερή δύναμη προς τα Αριστερά.

 

Ο Πάνος Καμμένος είχε δει αυτό το Ντιμπέιτ, όπως απεδείχθη τελικά, ως ευκαιρία να… ξεκολλήσει από το δημοσκοπικό βυθό όπου βρίσκεται.
Μίλησε κατά πολλών κυβερνητικών αποφάσεων (ΕΝΦΙΑ κ.λ.π)… αδειάζοντας τον Τσίπρα και προβοκάρισε αγρίως τον κ. Μεϊμαράκη σε θέματα διαφάνειας και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο, μέχρι που έγινε και επεισόδιο!
Ίσως και να είχε κερδίσει κάτι τελικά, αν δεν ήταν τόσο εμφανές το «στήσιμο» αυτής της παράστασης.

 

Η Φώφη Γεννηματά που ξεκίνησε διστακτικά και αρκετά ήρεμα, μάλλον ήταν αυτή που προσέθεσε τους περισσότερους πόντους τελικά, σε μια τηλεμαχία από την οποία αρχικά δεν υπήρχε μεγάλη πιθανότητα «να πάρει».
Απάντησε με ειλικρίνεια και επιδεξιότητα για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ σε μια «ερώτηση-μαχαιριά» και εκτός προγραμματισμού, ήταν καθαρά ενωτική και έριξε και την πρώτη ατάκα της βραδιάς που «έγραψε» δίνοντας στον Αλέξη Τσίπρα… «το χρυσό βατόμουρο της Οικονομίας»!
Το παιχνίδι όμως το κέρδισε κατά κράτος στις δύο τελευταίες παρεμβάσεις της, όταν μίλησε για τα Κοινωνικά Πρόσωπο και έδωσε το μήνυμα της συνεργασίας πέρα από άγονες αντιπαραθέσεις, για να πάει η χώρα μπροστά.

TREMI OLGA

 

Η Πασαρέλα των Δημοσιογράφων… της Επαρχίας!

 

Αλγεινή εντύπωση όμως παρουσίασε, συνολικά και ειδικότερα η δημοσιογραφική παρέα των 6+1 που ήταν κατώτερη των προσδοκιών και των περιστάσεων.
• Ερωτήσεις χωρίς νεύρο και περιεχόμενο.
• Εκτός τόπου και χρόνου.
• Αποφυγή μεγάλων θεμάτων όπως το Δημοψήφισμα, και,
• «Επαρχιώτικη γκλαμουριά» από κάποιες κυρίες που νόμιζαν ότι ήταν σε πασαρέλα με φανταχτερά ρούχα και χτενίσματα, μπογιατισμένες για τις Ελληνικές Απόκριες της Επαρχίας του ’50!
Η επίκληση των σφιχτών κανόνων που ετέθησαν από τα κόμματα, δεν είναι τιμητική για τη Δημοσιογραφία.
Αν δεν συμφωνούσαν, θα μπορούσαν βάζοντας την ανύπαρκτη ΕΣΗΕΑ μπροστά, να θέσουν αυτοί τους όρους για μια τηλεμαχία ουσίας.
Αλλά, αντί να πράξουν αυτό, θέτοντας την ανάγκη σωστής ενημέρωσης μπροστά και υπερασπιζόμενοι τη Δημοσιογραφία, πήραν μέρος σε μια «σούπα», επιδεικνύοντας τα λαμέ ρούχα τους!
Το χειρότερο; Ορισμένοι(ες), έδειξαν ότι είναι το «πιστό σκυλάκι του αφεντικού τους», με τις ερωτήσεις και τις παρεμβάσεις τους!
Τι κρίμα…

Σχετικά άρθρα